Terapia Czaszkowo-Krzyżowa

Jest to jedna z metod osteopatycznej, holistycznej pracy z pacjentem. To terapia polegająca na bardzo delikatnej pracy rąk terapeuty/dotyku. W naszym organizmie oprócz dobrze znanych nam dwóch rytmów – bicia serca (tętno) oraz rytmu oddechowego, mamy trzeci rytm, który wyznacza tętnienie płynu mózgowo-rdzeniowego. Poprzez precyzyjną palpację i delikatne uciski w okolicy kości czaszki, klatki piersiowej, przepony, miednicy i kości krzyżowej, terapeuta stara się przywrócić naturalny, fizjologiczny przepływ płynów w ciele pacjenta. Zbalansowanie napięć i usunięcie blokad pozwala na uruchomienie naturalnej zdolności do samoregulacji autonomicznego układu nerwowego. Poprzez przywrócenie równowagi między współczulnym i przywspółczulnym układem nerwowym, terapia czaszkowo-krzyżowa ułatwia zachowanie homeostazy, czyli odpowiedniej równowagi w organizmie, koniecznej do prawidłowego przebiegu różnych procesów i uruchomienia zdolności organizmu do samoleczenia. Stymulując wyżej wspomniane obszary terapeuta podąża za ruchem tkanek, uwalniając w ten sposób powstałe napięcia. Poprzez wpływ na układ powięzi terapia ta pośrednio oddziałuje na pracę wszystkich narządów i układów (nerwowego, mięśniowego, kostnego, limfatycznego, krążenia, endokrynnego, oddechowego). Źródłem zaburzeń systemu czaszkowo-krzyżowego mogą być zarówno urazy mechaniczne (wypadki, urazy, przeciążenia), jak i przewlekłe schorzenia, czynniki psychiczne (stres) czy okołoporodowe.

Jak wspomniano, metoda ta oddziałuje na cały organizm, ma zatem zastosowanie w terapii wielu schorzeń, m.in.:

  • bólach głowy, również pochodzenia migrenowego, zawrotach głowy,

  • problemach z narządem wzroku (np. zez), słuchu,

  • zapaleniach zatok, uszu,

  • napięciach w stawie skroniowo-żuchwowym,

  • wadach zgryzu,

  • bólach kręgosłupa,

  • schorzeniach układu ruchu,

  • urazach, wypadkach,

  • kolkach, refluksie żołądkowo-przełykowym, zaburzeniach układu pokarmowego, bólach w jamie brzusznej,

  • problemach ze snem,

  • problemach psychicznych (psychozy, depresja, zaburzenia osobowości, stres),

  • problemach z koncentracją, z nauką,

  • autyzmie,

  • urazach okołoporodowych.